Wolontariusze z gimnazjum w Niechanowie oraz Eucharystyczny Ruch Młodych pod patronatem Stowarzyszenia Rodziców Ziemi Niechanowskiej odwiedzili Domy Pomocy Społecznej w Łopiennie i Mielżynie.

Młodzież pod opieką p. Alicji Piasek i p. Danuty Pożegowiak przygotowała i wystawiła krótką inscenizację, która tematyką nawiązywała do Świąt Wielkiej Nocy. Pani Grażyna Kozanecka przedstawiła charakter wizyty, złożyła serdeczne życzenia, a w imieniu darczyńców z parafii św. Jakuba Apostoła z ks. kan. A. Ziółkowskim, Społeczności Uczniowskiej z Dyrekcją i Stowarzyszenia RZN przekazała dary ofiarowane dla w/w ośrodków.

Pani Grażynie szczególnie zależało aby młodzież mogła po raz pierwszy odwiedzić DPS w Łopiennie, by poznać jego specyfikę, podopiecznych i historię tego miejsca. Podczas przygotowanego przez siostry poczęstunku, s. dyr. Weronika Maciejewska pięknie opowiadała dzieje związane z ośrodkiem. Siostry Elżbietanki rozpoczęły swoją działalność charytatywno-wychowawczą w Łopiennie 21 października 1935r.

W zakupionym od gminy pałacu urządziły sierociniec, przedszkole oraz prowadziły Kursy Gospodarstwa Domowego. Podjęły też pracę w kościele parafialnym, opiekę nad ubogimi oraz prowadziły ambulatoryjną pielęgnację chorych. Podczas wakacji urządzały kolonie dla dzieci najuboższych. W czasie okupacji zostały wyrzucone z domu i razem z dziećmi znalazły schronienie na strychu w domu parafialnym. Pracowały konspiracyjnie ucząc miejscowe dzieci.

W kwietniu 1945 r. Siostry powróciły z dziećmi i zastały dom zdemolowany. Po przeprowadzeniu niezbędnego remontu przyjęły 115 dzieci z Powstania Warszawskiego.

Dnia 1 września 1951 r. władze państwowe przekształciły Dom Dziecka na Zakład Specjalny – zabrano dzieci zdrowe, a na ich miejsce przywieziono dzieci chore, niepełnosprawne i upośledzone umysłowo.

Aktualnie przebywa tam 50 dzieci i dorosłych z różnymi schorzeniami układu nerwowego i fizycznym kalectwem. Są dzieci z porażeniem mózgowym, autystyczne, niewidome i nie mówiące. Dom oferuje mieszkankom całodobową opiekę pielęgniarską, zabezpiecza potrzeby socjalno-bytowe, religijne, rehabilitację leczniczą, różne formy terapii zajęciowej i kulturalno-rekreacyjnej.

Młodzież bardzo emocjonalnie przeżyła wizytę, z wielkim szacunkiem i pokorą wypowiadali się na temat pracy sióstr i osób świeckich. Dzięki uprzejmości siostry dyr. mogliśmy zwiedzić pokoje, sale rehabilitacyjne i terapeutyczne. Młodzież zostawiła swoje adresy do korespondencji dla osób, które tak bardzo oczekują wieści od najbliższych a one nigdy nie nadchodzą, to był piękny gest wolontariuszy.